Patagonie en vuurland
De uiterste zuidpunt van Chili bestaat uit de vrijwel lege en haast mythische gebieden Patagonië en Vuurland. Grote delen zijn pas in deze eeuw gekoloniseerd en het gebied ademt nog steeds een sfeer van 'het wilde Westen', met pionierstadjes. Het ruige Andesgebergte vormt de grens tussen Chili en Argentinië. De wildernis ten westen ervan, met ongerepte regenwouden en ontoegankelijk hooggebergte, is nog nauwelijks ontsloten. 
Het meest karakteristieke van Patagonië is vooral de eindeloze pampa tussen de Andes en de Atlantische Oceaan. In dit unieke, afgelegen gebied kun je pinguïnkolonies bezoeken bij Punta Arenas. Dit is de stad waarvandaan boten naar de zuidpool vertrekken. Vuurland vormt het zuidelijkste stuk van Chili. Het vasteland eindigt hier bij de wilde rotspunt van Kaap Hoorn.
Grote delen van de Patagonische Andes zijn nog steeds bedekt met uitgestrekte gletsjers die als restant kunnen worden beschouwd van voorbije ijstijden. De gletsjers worden gevoed door grote hoeveelheden sneeuw die de westenwinden het hele jaar door over de Patagonische bergen uitstorten. Twee grote continentale ijskappen zijn zo ontstaan, aangeduid als Campos de Hielo , of Hielo Patagonico . Deze ijskappen vormen met 18.000 vierkante kilometer de grootste massa aaneengesloten ijs buiten de poolstreken . 
Vanaf de ijskappen stromen lange gletsjertongen naar beneden. Aan de westkant stromen ze op ongeveer twintig plaatsen regelrecht in zee. In het zuiden en oosten dalen ze op spectaculaire wijze af tot in het Patagonische bos of in randmeren. Vanuit Puerto Aisén is het mogelijk om een tweedaagse bootexcursie te maken naar de gigantische laguna San Rafael, die hier met veel geweld in zee uitmondt.